Kazanan aday Jim O’Neill “Oldukça erken bir dönemde bazı insanlardan İşçi Partisi tarafından ihanete uğradıklarını hissettikleri ve bir alternatif aradıkları mesajını alıyorduk. Kapı önündeki insanlarla yüz yüze konuşuyordum” dedi.
Ekim ayında Mansfield’de üç bağımsız encümen üyesi Reform UK’e geçti. İskoçya’da da iki Muhafazakâr encümen Reform UK’ye geçerek İskoçya’da ilk Reform UK temsilcileri oldular. Ardından Essex’te Muhafazakâr encümen üyesi de onlara katıldı.
Kasım ayı başlarında, İskoç Parlamentosu seçimlerinde halkın nasıl oy kullanacağını soran bir ankette İşçi Partisi’ne destek 7 puan düşerek SNP’nin altında kalırken, Keir Starmer’a onay ise Ağustos ayındaki -5’ten -28’e düşerek rekor seviyeye geriledi.
Britanya seçimlerinin ünlü yorumcusu Prof. John Curtice şu uyarıda bulundu: “Nigel Farage’ın partisine geçen İşçi Partisi seçmenlerinin oranı Ağustos’ta yüzde 7 iken şimdi yüzde 14’e ulaştı. Temmuz’da Reform UK büyük ölçüde eski Muhafazakar seçmenleri kazanmaya dayanıyordu. Şimdi ise Westminster’da İşçi Partisi’ne karşı duyulan hayal kırıklığı partinin kanatlarını daha geniş bir alana yaymasını sağlıyor. Bu da Reform UK’in İskoçya Parlamentosu Holyrood’da önemli bir aktör olma ihtimalini ortaya çıkarıyor. Yarın yapılacak bir İskoç parlamentosu seçiminde bir düzine kadar sandalye kazanabilir.”
Reform’un şu anki odak noktası, kapı kapı dolaşan, broşür dağıtan gönüllülerle dolu yerel şubeler kurmak. Bunu Mayıs 2026’da yapılacak Galler Parlamentosu Senedd seçimlerinde test edecekler. Reform, Temmuz’daki genel seçimlerde Westminster’da Galler’i temsil eden 32 sandalyeden hiçbirini kazanamadı, ama güney Galler’deki 13 seçim bölgesinde ikinci oldu. Reform, Galler seçimlerinde 15’ten fazla sandalye kazanabileceğini öngörüyor. Galler’deki İşçi Partisi’nin Reform’u “çok ciddiye aldığı”, İskoçya ve Galler’de uygulanan nispi temsil sisteminin Reform için avantajlı olduğu belirtiliyor.
Parti lideri Nigel Farage, Reform UK’nin yerel seçimlerde ikinci sırada çıktığı bölgelere ağırlık vereceğini ve eski Güney Yorkshire kömür sahasını hedef alacağını söyledi. Partinin “Yorkshire genelinde hızla şubeler oluşturduğunu” ve önümüzdeki yıllarda yapılacak yerel seçimlere odaklanacaklarını belirtti.
Siyaset bilimci Richard Rose’a göre, “Reform artık İşçi Partisi milletvekillerini tehdit edecek bir noktaya geldi. Reform’un geçtiğimiz Temmuz yapılan seçimlerde ikinci olduğu 98 sandalyenin 89’unda İşçi Partili milletvekilleri var. Electoral Calculus, bu ayki anket sonuçlarına göre Reform’un kazanacağı ilave 11 sandalyenin 10’unun İşçi Partisi’nden ve sadece 1’inin Muhafazakarlardan geleceğini hesaplıyor.”
Rose ayrıca adaylarının kazanma şansı olmayan Muhafazakârların Reform için taktiksel oy kullanması ve İşçi Partisi seçmenlerinin daha da azalması halinde Reform’un onlarca sandalye kazanabileceğini belirtiyor.
Reform UK’in yaklaşık 90 bin üyesi var. 4 Temmuz’da yapılan genel seçimde toplam 4 milyon oy alan parti, parlamentoda 5 milletvekili çıkardı. Bunların ikisi East Midlands’da (Ashfield ve Boston-Skegness) ve üçü Doğu İngiltere’deydi (Clacton, Great Yarmouth ve South Basildon ve East Thurrock).
Reform tüm koltuklarını Muhafazakardan aldı. Ancak ikinci olduğu seçim bölgelerinin neredeyse tamamını İşçi Partisi kazandı ve bunların 60’ı İngiltere’nin kuzeyinde, 13’ü de Galler’de.
Reform UK yüzlerce aday çıkarmayı ve Essex ve Lincolnshire’dan Norfolk ve Kent’e kadar hedef bölgelerdeki belediye meclisi koltuklarını kazanmayı amaçlıyor. Eylül ayında JL Partners tarafından yapılan bir ankete göre “her dört İşçi Partili seçmenden biri Reform’u desteklemeyi düşünüyor”.
Bu rakamlar, İşçi Partisi’nin Britanyalı emekçilerin karşı karşıya olduğu gerçek sorunları ele almaktaki başarısızlığının devam edeceği göz önüne alındığında, seçimlerde Reform tehdidinin arttığını gösteriyor. Bu da aşırı sağın dünya genelinde olduğu gibi İngiltere’de de yükselmesi tehlikesini daha da can alıcı bir sorun haline getiriyor.
