Şubat ayında greve gitmeye başlayan öğretmenler, toplam 7 günlük grevden sonra hükümeti masaya getirmeyi başardı. Hükümetin karalama ve küçümseme çalışmalarına rağmen, öğretmenler, okulları kapanan veli, öğrenci ve okul yöneticilerinin de desteğini alarak, grevin ilk bölümünü başarılı bir şekilde tamamladı. Londra’da ulusal anlamda yapılan iki yürüyüşe kitlesel katılım olması grevde öne çıkan bir başka önemli gelişmeydi.

Eylül’den bu yana öğretmenler ve onların temsilcisi sendikaları dinlemekten kaçınan hükümet, 15 ve 16 Mart’taki iki günlük grevden sonra, 17 Mart Cuma günü, tüm eğitim sendikalarını görüşmeye çağırdı. Dahası, şimdiye kadar yapılan toplantıların içeriğini paylaşmak istemeyen hükümet, bu kmez detayları medya ve sendikalar ile paylaşmak zorunda kaldı. Başlayan pazarlıklar, 24 Mart Cuma gününe kadar sürdü. Toplantılarda ücret taleplerinin yanında, iş yoğunluğu, okul teftişlerini yapan Ofsted kurumu ve okullara daha fazla fon ayrılması gibi konular, konuşulan diğer bazı başlıklardı.

27 Mart Pazartesi günü tüm üyelerini toplantıya çağıran Ulusal Eğitim Sendikası (NEU), görüşmelerin sonucunu üyeleriyle paylaştı. Sendika temsilcileri, hükümetin “aşağılarcasına” bir ücret zam teklif ettiğini ve bunun kabul edilmesinin mümkün olmadığını söyledi. Hükümetin teklifi, mevcut eğitim yılı (2022/23) için bir defaya mahsus 1000 sterlin nakit ödeme ve gelecek yıl (2023/24) açısından çoğu öğretmen için %4,3 maaş artışı şeklindeydi. Üstelik hükümet bu artışın tamamen finans edileceğini söylese de, okullara bu ek ödemeler için mevcut fonların dışında bir ödemenin yapılmayacağını belirtmekteydi. Bu durumu analiz eden NEU, okulların 5’te 2’si (%42) ve 5’te 3’ünün (%58) bunu karşılayabilmek için gelecek yıl kesinti yapmak zorunda kalacağını belirtti. Ücret konusunda bu teklifi yapan hükümet, diğer konularda da öğretmenleri mutlu edecek tekliflerde bulunmadı. Bu teklifin öğretmenlere bir hakaret olduğunu değinen sendika, tüm üyeleriyle diğer sendikalara yapılacak konsültasyonda ret oyu kullanma çağrısı yaptı.

Hükümetin yapmış olduğu teklif enflasyon ve yaşam şartlarının altında kalırken, Galler ve İskoçya bölgesel hükümetlerinin yapmış olduğu zamların da çok altındaydı. İskoçya’daki öğretmenler toplamda neredeyse %14.9 gibi bir maaş artışı teklifi alırken, Galler’de ise bu eğitim yılı için ekstra %3 ve gelecek yıl için ise yine ekstra %5 maaş teklifi yapılmıştı. Her iki ülkede öğretmenlerin bu zam teklifini kabul etmeleri bekleniyor. Bu maaş teklifleri ile 2023-2024 yılı maaşlarına bakıldığında, İskoçya’da yeni öğretmenliğe başlamış bir öğretmen İngiltere’de aynı seviyede olan bir öğretmenden £5000 fazla maaş alacak. Yine iki ülkede, daha tecrübeli (yaklaşık 6 yıllık) öğretmenler arasındaki fark ise, neredeyse £10000. Galler ve İngiltere karşılaştırıldığında is,e yine İngiltere’deki öğretmenlerin daha yoksullaştırıldığını söylemek mümkün.

Her ne kadar oylamanın sonucu ay sonunda açıklanacak olsa da, öğretmenlerinin bir çoğunun bu teklifi ret edeceğine kesin gözle bakılıyor. Bir yandan daha iyi bir maaş mücadelesi veren öğretmenler, bir yandan da daha iyi bir eğitim sistemi için mücadele etmeye devam ediyor. NEU bir sonraki grev gününü 27 Nisan olarak belirlerken, grevlerin artarak devam edeceğinin sinyalini verdi. Her çocuğun ihtiyacını karşılayacak bir eğitim sistemi için bu mücadelenin bir parçası olmak hepimizin görevi.

Hatice Ayla Bozkurt

Depremde sevdiklerini kaybetmiş biri olarak bu yazıyı kaleme almak gerçekten zor. İlk olarak herkesin çok iyi bildiği bir slogan ile başlamak istiyorum. “Deprem öldürmez sağlam yapılmamış binalar öldürür.”

6 Şubat 2023 günü  hepimiz büyük bir deprem haberiyle uyandık. Ölen insanlar, kurtarılmayı bekleyenler, yaralılar, yıkılan binalar… Tam bir facia izledik günlerce televizyonlarda ve sosyal medyada. Artçı sarsıntılar devam ederken insanlara nasıl yardım edileceği tartışmaları başladı. Aslında milyonlarca yürek bir olup attı. İhtiyaç listeleri belirlendi ve yardımlar toplandı ve bu yardımlar ihtiyaç sahiplerine ulaştırılmaya çalışıldı. Bu süreçte işin uzmanlarıyla hareket edilmeyen her işte sorunlar yaşandı. Geç gelen kurtarma ekipleri, haberleşme ağının yeterli olmaması, yardımların organize edilmeden dağıtılması, temel ihtiyaçların karşılanmasında yaşanan zorluklar sadece ekran karşısında olan insanların bile psikolojisini etkiledi. Bu aksaklıklar ve bunların sorgulanması daha günlerce sürecek.

Yaraların sarılması surecinde bile iyi niyetli ama yanlış yapılan işlere tanık olduk. Bu depremden çıkartılacak en önemli derslerden biri, EĞİTİM. Doktorun kasap, mühendisin tezgahtar, öğretmenin ahçı ve bunun gibi binlerce insanın uzman olduğu alan yerine hayat şartlarından dolayı ya da siyasal nedenlerle başka işlerde çalışması temel sorunlardan bir diğeri. Müteahhitleri suçladık, ama onlara binlerce çürük bina yapma fırsatını, iznini, kimler nasıl ve neden verdi? Asıl sorulması gereken soru bu olmalı. “Yarım doktor candan, yarım imam dinden eder” diyen atasözü sanki tam bugünler için söylenmiş.

Yani hiçbir eğitimin ve hiçbir işin yarımı olamaz. Bunun başarılabilmesi için insanların hem kendilerine hem yaptıkları işe saygıları olmalı. Sonunda yaptıkları işin sorumluluğunu almaları gerekir.

Depremi durdurmanın imkanı yoktur, fakat tedbir almak, depremin yaratabileceği hasarları en aza indirgemek yöneticilerin ve bilim insanlarının elinde.

Zamanla yaralarımız sarılacak, ama acılarımız asla unutulmayacak. Umarım bu acıları yetkililer de aklında tutarak dersler çıkarır ve gereken düzenlemeler yapılarak tedbirler bir an önce alınır. Kapıda bekleyen başka felaketler olabileceğini düşünerek yatırımlar yapılmalı. Bunlardan en değerlisi eğitimli ve donanımlı gençler yetiştirmekle olacaktır.

Sosyal medyada ve televizyonlarda yardımların toplandığını görmek herkesi mutlu etti, ama yardımların dağıtıldığı yerlerde insanların yardımları alırken görüntülenmesi bazılarımızı huzursuz etti. Çünkü yardım alan insanların gururunun ve duygularının incitilmeden desteklenmesi çok daha değerli.

Dünyanın her neresinde olursa olsun empati kurarak, tek yürek olup elinden gelen her türlü yardımı yapan herkese canı gönülden teşekkür ederim.

Türkiye’de milletvekili ve cumhurbaşkanı seçimleri 14 Mayıs’ta yapılacak. Toplumun bütün kesimlerini ilgilendiren bu seçimlerde, bir tarafta tek adam diktatörlüğünü savunan Cumhur İttifakı, bir tarafta da tek adam diktatörlüğüne karşı Millet ve Emek ve Özgürlük İttifakları ve sol güçler var. Emek ve Özgürlük İttifakı ve sol güçler ile Millet İttifakının fiilen mutabık kaldığı ortak payda, Erdoğan’ın cumhurbaşkanlığına son vermek.

Bu ortak payda ülke genelinde çoğunlukla kabul görmüş durumda. Bunu yapılan anketlerde görmek mümkün. AKP ve MHP’nin omurgasını oluşturduğu Cumhur İttifakı bütün anketlerde kaybediyor. Aynı zamanda daha önceki seçimde AKP’den milletvekili olmak için başvuranların sayısının 7 bin 329’dan, bu seçimde 6 bin 25 kişiye düşmesi AKP’ye olan ilgi azalmasını göstermektedir.

Bugün ülkede her alanda boğazına kadar suça batmış bir rejimle karşı karşıyayız. Bu rejim, başta işçiler, kadınlar, çocuklar, gazeteciler olmak üzere toplumun çoğunluğuna karşı suç işleyen bir rejimdir.

İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi’nin (İSİG Meclisi), 2021 yılında yayınladığı rapora göre, AKP’nin iktidara geldiği 2002’den 2021’e kadar iş cinayetlerinde 28 bin 380 işçi hayatını kaybetti. Bu rejim, iş cinayetleri davalarında devletin sistematik cezasızlık politikasını sürdüren rejimdir.

Kadın cinayetleri de her yıl kat be kat arttı. CHP Milletvekili Sezgin Tanrıkulu’nun hazırladığı rapora göre, 2002 ile 2022 yılları arasında 7 bin 186 kadın erkekler tarafından katledildi. Bu rejim, kamuoyunda “İstanbul Sözleşmesi” olarak bilinen, “Kadına Yönelik Şiddet ve Aile İçi Şiddetin Önlenmesi ve Bunlarla Mücadeleye İlişkin Avrupa Konseyi Sözleşmesi”ni feshederek, kadına yönelik şiddeti meşrulaştıran rejimdir.

Çocuk istismarı gündemden hiç düşmedi ve sistematik bir hal aldı. TÜİK verilerine göre, sadece 2014-2017 yılları arasında 7466’sı erkek, 51818’i kız çocuk olmak üzere 59284 çocuk cinsel istismara maruz kaldı. Bu rejim, ENSAR Vakfı yurtlarında 45 erkek öğrenciye tecavüz edildiğinde, “bir kerden bir şey olmaz” diyen çocuk düşmanı rejimdir.

Gazetecilere yönelik hak ihlâlleri, habere yönelik engellemeler, medya kuruluşlarına yönelik baskılar sistemli bir şekilde yürütüldü. 2002 ile 2020 yılları arasında CHP Milletvekili Sezgin Tanrıkulu’nun hazırladığı rapora göre 721 gazeteci tutuklandı, çok sayıda gazete ve haber sitesi kapatıldı. Bu rejim basının halka gerçekleri aktarmasını engelleyen, basının yüzde doksanını kontrolü altına alan, sermayesine sermaye katıp yalan makinesi gibi kullanan rejimdir.

Bu rejim, 28 Aralık 2011’de Roboski’de 19’u çocuk 34 kişiyi TSK’ye ait savaş uçaklarıyla bombalayarak katleden Kürt düşmanı bir rejimdir. Bu rejim 20 Temmuz 2015 Suruç’ta 31 ve 10 Ekim 2015’de Ankara’da 103 sosyalisti katleden, yüzlercesini yaralayan emek, demokrasi ve barış düşmanı bir rejimdir.

Yukarda bahsettiğimiz cinayetlerin araştırılması için çoğunluğu HDP ve CHP tarafından Meclis’te verilen önergeler AKP/MHP oylarıyla reddedildi.

Bu rejim sadece katliam yapmadı, aynı zamanda milyarlarca dolar para çaldığı hazineyi boşalttı. Kamu kaynaklarını peşkeş çekti ve yandaşların kasalarını doldurdu. Gelinen aşamada ülkede açlık ve yoksulluk kol gezmekte ve Çoğunluk her geçen gün hızla yoksullaşmaktadır.

Sonuç olarak, 21 yıldır AKP, son 6 yıldır AKP/MHP rejimi ülkeyi her alanda enkaza çevirdi. Bu enkazdan çıkmak için 14 Mayıs’ta tek adam rejimini yıkarak bir çıkış bulmak mümkün.

14 Mayıs’ta Türkiye’de yapılacak Cumhurbaşkanlığı ve Milletvekili seçimleri için Birleşik Krallık’ta da oy kullanılacak. Londra’da faaliyet gösteren 16 dernek, inanç kurumu ya da çatı örgütü seçimler için “Britanya Seçim Koordinasyonu” kurulduğunu açıkladı. Koordinasyonun amacı özellikle yeni seçmenlerin kütüğe kaydolması için çaba göstermek, sandıklar kurulduğunda da seçmeni oy kullanmaya teşvik etmek. Koordinasyon ile britanyasecim@gmail.com e-posta adresiyle iletişime geçilebilecek.

Dostlar, şimdiden söylüyorum, toplumdaki seçmenin yüzde 80’i sol partilere oy verdiğinden, sandığa gitmelerini engellemek için Başkonsolosluk yine sandığı Batı Londra’da kuracak. Yüksek Seçim Kurulu’nun “her 500 seçmenin bulunduğu yere yakın sandık kurulur” ilkesi yine çiğnenecek. Bu ihlalin yasal sorumluluğu olduğunun altını çizeyim. Londra’daki seçmenin yüzde 80’i, oy vermek için, yaşadıkları Kuzey Londra’dan Batı Londra’ya taşınacak. Birçok engelli, yalnız anne, yaşlı ve işçiler oy vermeye gidemeyecek. Bundan dolayı Birleşik Krallık’ta seçime katılma oranı yurtdışı ortalamasının altında kalarak seçmenin üçte biri olarak gerçekleşecek.

Peki ne yapmalı? “Bu bir haksızlık“, “Seçim hilesi” diyerek gazetecilere yorum yapan göçmen dernekleri ve siyasi parti temsilcileri; Ankara’da Yüksek Seçim Kurulu’na (YSK) dilekçe göndermeliler. Siyasi partilerin Londra temsilcileri de parti merkezlerine durumu aktarmalı. Başkonsolos ziyaret edilerek, durumun önemi anlatılmalı ve Ankara’daki YSK’nin Londra’daki nüfus yoğunluğu konusunda doğru bilgilendirilmesi gerektiği vurgulanmalı. Geçmişte yaptıkları gibi, yetkililerin “Sandık güvenliği için Batı Londra” ya da “Uygun oy verme salonu bulmakta zorlanıyoruz” gibi saçma sapan söylemleri çürütülmeli. Kuzey Londra’da Alexandra Park ne güne duruyor? Üstelik çoğu oy kullanmak için İrlanda, Galler ve İskoçya’dan Londra’ya gelecekler için de Kuzey Londra çok daha yakın.

Peki ne zaman yapılmalı? Hemen bu hafta! Bütün muhalif güçler “AKP’ye Hayır Platformu”nda bir araya gelip, ilk iş olarak seçim sandığının batı Londra’nın yanı sıra Kuzey’e de kurulması için kolları sıvamalı. İngiltere’deki toplum iradesinin sandığa doğru yansıması için başkonsolosluk dahil herkese görev düşüyor…